Nefes Almak Güzel Şey..
Biraz gecikmeli de olsa bloğumun başına geçtim ve evet günlükcüm sana şunu söyleyebilirim ki ÖzÜ'de koskoca bir hafta bitti. Göz açıp kapayana kadar buraya ÖzÜ'de staj bitti yazacağım biliyorum ve bu gerçekten çok üzücü olacak :(
Öncelikle barkod okuyucu ile barıştığımı söyleyebilirim artık birbirimizi anlıyoruz galiba. Sonrasında bu hafta içinde Muhteşem Bey ile yaptığımız 'Fakülte Kütüphaneciliğine Giriş' üzerine sohbetler benim daha önce iş yerinde de en mühim şey olduğunu gördüğüm 'iletişim'i tekrar gün yüzüne çıkardı. Bir müşteri yahut bizim alanımız için kullanıcıya yaklaşımın aslında en önemli nokta olduğunu bir kez daha gördüm. Sonrasında Çiçek Hanım ile bilgi okuryazarlığı üzerine yaptığımız sohbet ise bana aslında bu konunun öyle de kolay bir şekilde çözülecek bir problem olmadığını gösterdi, bizler ki bu alanda ilerleme katederken ve kullanıcılarımız için bu konuda çalışmalar yapmamız gerektiğini düşünürken farkında olmadan hatalara düşüp kendi hayatımızda güvenli bilgiye erişimde problemler yaşayabiliyormuşuz ne yazık ki.. Bu konu tahmin edilenden çok daha önemli! Lakin konudan çok bağımsız olarak şunu söylemeden geçemeyeceğim Çiçek Hanım'a da sanırım bunu bütün bir staj boyunca tekrarlayacağım o saçlar nasıl güzel saçlardır öyle yahu! :)
Hukuk kütüphanesinin ana kampüse yerleşmesi işine bir nebze olsun yardımcı olabilmek benim için mutluluk verici. Hayatım boyunca kitaplara dokunmak benim için bir terapi bir huzur gibi iken bir haftam kitapların arasında geçti ve şunu söyleyebilirim: Nefes aldım ve nefes almak güzel şey..
Burcu Hanım da sağolsun raf okuma ve yerleştirme konusunda gereken yardımlarda bulundu, rafların içinde kaybolduk adeta :)
Staj bitiminde sanırım Elif, Fadime ve Gizem'e 'kızlaaarrrr çok saolunnn Allah sizden razı olsuuunnn' şeklinde teşekkürlerim olacak çünkü hem deneyimleri hem de samimiyetleri ile beni öyle rahatlatıyorlar ki :)
Eveett koskoca ya da belki kısacık bir hafta daha bizi bekliyor, uyumazsam yarın sabah kahvaltıda yine çayıma şeker yerine tuz koyacağım ve çay keyfi diye bir şey kalmayacak :( ama Pazartesi sendromu denen şeyi burada yaşamadığımı görmek çok güzel bir duygu, şimdilik sana veda ediyorum görüşmek üzere günlükcüm :)
Öncelikle barkod okuyucu ile barıştığımı söyleyebilirim artık birbirimizi anlıyoruz galiba. Sonrasında bu hafta içinde Muhteşem Bey ile yaptığımız 'Fakülte Kütüphaneciliğine Giriş' üzerine sohbetler benim daha önce iş yerinde de en mühim şey olduğunu gördüğüm 'iletişim'i tekrar gün yüzüne çıkardı. Bir müşteri yahut bizim alanımız için kullanıcıya yaklaşımın aslında en önemli nokta olduğunu bir kez daha gördüm. Sonrasında Çiçek Hanım ile bilgi okuryazarlığı üzerine yaptığımız sohbet ise bana aslında bu konunun öyle de kolay bir şekilde çözülecek bir problem olmadığını gösterdi, bizler ki bu alanda ilerleme katederken ve kullanıcılarımız için bu konuda çalışmalar yapmamız gerektiğini düşünürken farkında olmadan hatalara düşüp kendi hayatımızda güvenli bilgiye erişimde problemler yaşayabiliyormuşuz ne yazık ki.. Bu konu tahmin edilenden çok daha önemli! Lakin konudan çok bağımsız olarak şunu söylemeden geçemeyeceğim Çiçek Hanım'a da sanırım bunu bütün bir staj boyunca tekrarlayacağım o saçlar nasıl güzel saçlardır öyle yahu! :)
Hukuk kütüphanesinin ana kampüse yerleşmesi işine bir nebze olsun yardımcı olabilmek benim için mutluluk verici. Hayatım boyunca kitaplara dokunmak benim için bir terapi bir huzur gibi iken bir haftam kitapların arasında geçti ve şunu söyleyebilirim: Nefes aldım ve nefes almak güzel şey..
Burcu Hanım da sağolsun raf okuma ve yerleştirme konusunda gereken yardımlarda bulundu, rafların içinde kaybolduk adeta :)
Staj bitiminde sanırım Elif, Fadime ve Gizem'e 'kızlaaarrrr çok saolunnn Allah sizden razı olsuuunnn' şeklinde teşekkürlerim olacak çünkü hem deneyimleri hem de samimiyetleri ile beni öyle rahatlatıyorlar ki :)
Eveett koskoca ya da belki kısacık bir hafta daha bizi bekliyor, uyumazsam yarın sabah kahvaltıda yine çayıma şeker yerine tuz koyacağım ve çay keyfi diye bir şey kalmayacak :( ama Pazartesi sendromu denen şeyi burada yaşamadığımı görmek çok güzel bir duygu, şimdilik sana veda ediyorum görüşmek üzere günlükcüm :)
Yorumlar
Yorum Gönder